De bouw van de melkstal

De koeienstal

Ik head al eerder geschreven men met de koeienstal was begonnen. Deze nog niet klaar om in gebruik te nemen, er moet nog wel een en ander werk hiervoor gedaan worden. Erwin en zijn vader zijn tussen de bedrijven door wel met het voorbereidende grondwerk bezig..

De melkstal

In ons eerste bouwplan kwam de er een aparte melkstal. Om kosten te besparen werd er daarna gekozen voor een melkput in de koeienstal maar had niet onze voorkeur. Na opnieuw nadenken en praten zijn we toch voor ons eerste plan gegaan. Koten zijn belangrijk maar soms levert het meer op om je eigen visie en idee te volgen. Dus he twerd het eerst bouwplan; een aparte melkstal naast de koeienstal. Begin december 2008 is hier mee begonnen door de aannemer.

Het gebouw staat inmiddels al, men is op dit moment bezig met het leggen van de dakplaten. Staat mooi met die lichtplaten er tussen, dat wordt hier niet (veel) gebruikt.

achter aanzicht van het

gebouw en begin van

de melkput

Het gedeelte waar de melktank, kantoor en wc in komt is klaar om betegeld en geverfd te worden. Ook moeten hier de deuren natuurlijk nog in.

De ingang naar wc (rechts) en kantoor (links)

Nu nog zonder dak.

Hetzelfde aangezicht maar dan met dak

Vandaag is de Laval geweest, volgende week worden de apparatuur/spullen/materialen geleverd.

Met de bouw zijn ze deze maand nog bezig en ook het installeren van de apparatuur neemt zijn tijd. We denken dat er ergens in maart gemolken zou kunnen worden. Maar we zijn altijd voorzichtig hoor, want je weet maar nooit.

Bericht voor Erwin zijn ex-collega's uit de bouw: kijk hier bouwen ze zo een steiger, gewoon wat planken. En papa, nee hier is de ARBO niet blij mee denk ik.

We hebben hier al vee rond lopen maar ik heb zondag een mooi jersey kalfje uitgezocht bij een goede kennis. Zij hebben alleen maar Jersey's en ik vind deze zo mooi en wil er ook een paar. Het is niet zo makkelijk om ze te kopen, meeste boeren Hollandse koeien hebben. Maar het begin is er. Ze heet Hoelahoep! Die kennis geeft de kalveren allemaal een naam en deze is in 2008 geboren en in dat jaar begonnen de namen allemaal met een H. Het is net een klein hertje. Ik maak er gauw een foto van.

Nieuwe foto's van mijn schatjes

Ik heb ruim een week (2 nu denk ik) overgeslagen wat betreft nieuwe foto's van de pups. Het kwam er gewoon niet van. Maar ze zijn inmiddels 4 week en groeien als kool.

Toen ze rond 14 dagen waren gingen de oogjes en oortjes open. Inmiddels lopen vrolijk waggelend rond in hun hok. Deze heb ik inmiddels ook wat groter gemaakt.

Met Cody gaat het ook goed, ze heeft wel last van van uierontsteking dus ik moet er voor zorgen dat de pups die goed leegzuigen. Maar ze heeft minder zin om die keintjes melk te geven. Al dat gehannes ook aan je, kan me wat bij voorstellen hoor, 7 van die monden te voeden. Daarom ben ik nu ook begonnen met het bijvoeren van de pups.

Er zijn inmiddels die verkocht, 3 blonde reuen. Ik heb advertenties gemaakt en bij verschillende winkels opgehangen. We zullen zien hoe het gaat. We kunnen er voorlopig nog zelf even van genieten.

Pups 1 week

Zoals ik de vorige keer schreef heeft Cody, onze blonde Labrador, 7 pups gekregen. Het gaat ontzettend goed met ze. Ze zijn nu 9 dagen en hun gewicht is bijna verdubbeld.
De zwarte reu woog bij geboorte 560 en is nu 1030 gram. Zijn zwarte zusje was 575 en is nu 1017 gram. Ook de blonde pups groeien erg goed.


Nog een paar dagen en dan gaan de oogjes en oortjes open en dan wordt het echt leuk, tenminste vinden wij.
De kinderen genieten ook van de pups en kijken er ook naaruit om "echt" met ze te kunnen spelen.

"totale overgave"

Cody wou de eerste dag niet naar buiten, we hebben haar naar buiten getrokken om toch even wat de lopen en haar behoefte te laten doen. Na die eerste keer merkte ze dat alles goed was en ging ze uit haar zelf.

"wie van de drie"

De eerste twee dagen vond Cody het niet goed dat de andere honden bij haar of de pups in de buurt kwamen. Maar na twee dagen heb ik het toch de deur opgelaten zodat de andere honden erbij konden. Eerste keer was het even grommen maar nu gaat het goed. De vader van de pups, Bruno, blijft wel op afstand. Hij is een beetje bang voor Cody als ze bij de pups is. Buiten spelen ze gewoon samen.

Rocky, de andere blonde Labrador en broer van Cody, komt nu ook gewoon in de kist kijken.

Brownie, de bruine Labrador van mijn schoonzus, heeft vorige week maandag een ongeluk gehad. Hij lag voor het wiel van de auto en kon niet op tijd weg komen. Niemand had hem voor het wiel zien liggen. Zijn achterpoot was gebroken. Hij is geopereerd en heeft een paar ijzerplaatjes om zijn bot heen. Een pin was niet mogelijk door de manier waarop het gebroken was.

Afgelopen maandag is hij weer thuis gekomen. Hij mag nog niet veel bewegen, heeft een kap om en er is een stuk afgezet waar hij zich vrij in kan bewegen maar waar de andere honden niet bij kunnen. Ik hoop dat hij snel weer de oude is en het herstel van zijn poot goed zal gaan.

Cody heeft pups!

7 KLEINE SCHATJES

Cody, onze blonde Labrador, heeft dinsdag 6 januari (heel vroeg) in de ochtend pups gekregen.

Maandag overdag merkte ik al aan haar dat het bijna zover was; erg veel liggen in de werpbak en haar tempratuur was gezakt rond de 36,5.
Rond een uur of 22.30 uur was er nog niets, we gingen gewoon maar naar bed en ze zal me wel wakker maken.
Zo rond 1.00 uur merkte ik dat ze naast mijn bed stond. 10 minuten later begon ze met persen en ben ik met haar naar de werpkist gegaan. Na een kwartier flink persen kwam daar de eerste pup, een blonde reu. Gelijk ging ze de pup schoonlikken, maar toen de pup enigzins in de beurt van haar tepels kwam begon ze te grommen. Nadat ik haar gerust stelde was het over.
Een uurtje later werd de tweede pup geboren. Ditmaal een zwarte reu, ook een flinke jongen hoor. Ik ben daarna naar bed gegaan, even opwarmen. Toen ik wat hoorde ben ik opnieuw gaan kijken en was ze bezig met de derde pup. Dit keer een kleine blonde. Nadat Cody deze gelikt had ging ze uit de bak en wou er niet meer in. Ik liet haar maar even gaan. Nadat ik de pups beetje schoon had gewreven ben ik ook weer even gaan slapen. Na een klein uurtje hoorde ik opnieuw gepiep, ze had een vierde blonde pup, maar dat was niet in de bak maar op de tegels. Ik legde deze snel in de bak en probeerde Cody in de bak te krijgen. Maar ze wou niet en liep weg naar mijn slaapkamer. Ik heb toen snel de bak even schoongemaakt, nieuwe doeken erin want ik dacht dat ze de bak te vies vond.
Cody was op het badmat gaan liggen waar de deken oplag waar ze de laatse dagen op sliep. Met dit kleedje heb ik haar naar de bak gesleepd. Ze ging gelijk de bank in en ging op het kleedje liggen wat ik er bij had gedaan. Ze was weer rustig.
Na anderhalf uur ben ik opnieuw gaan kijken maar er waren geen pups bij gekomen, misschien was ze klaar? Raar vond ik dat want via de echo hadden we in ieder geval 5 gezien, misschien 6. En ze was ook nog erg dik. Ik gaf haar een klein beetje te eten en dat at ze graag op.
's Ochtends om 6.45 uur toen mijn zoon bij de bak ging kijken zag hij dat er 5 blonde pups waren en nog een was in aantocht. Dat was een zwarte. In totaal had ze 7 pups, twee zwarte en vijf blonde. En daarvan zijn er 4 reuen en 3 teefjes.
Cody is altijd een hele lieve hond maar ze eed nu toch wel eens grommen. Ze is ook moe natuurlijk. Eerst maar even slapen. Natuurlijk nam ik een paar foto's.

De eerste zijn nog in het "kraambed" dus ook resten van vruchtwater en nageboortes. Dat hoort er ook bij.
Ik zal proberen elke week of om de week foto's van de pups op het weblog te zetten.
Bruno, de bruine labrador, de vader van de pups mag niet bij de kist komen, net als de andere honden. Cody wil dit nog niet hebben dus laten we maar even zo.
Hieronder de eerste foto's.

De allereerste foto, uitgeputte Cody en haar 7 pups.

"Laat me maar even slapen".

Formatura Erwin G.Erkel

Erwin jr. sloot het afgeloten schooljaar af, groep 8. Dat is hier het laatste jaar van de basisschool. In Nederland zou dit het tweede jaar van het voortgezetonderwijs zijn.

De eindrapporten worden dan op een avond uitgedeeld en men noemt dat hier de Formatura.

Dit jaar was dat op 12 december.

Het begon in de kerk waar we om 19.00 uur moesten zijn. Door de leerlingen van de school worden dan allerlei liedjes gezongen en af en toe werd er een kort praatje gehouden. Zo rond de klok van 19.45 uur stonden we weer buiten. Alle leerlingen van school, met uitzondering groep 8, kregen van hun leerkracht het rapport.

Daarna reden we naar Club Social waar het feest van groep 8 werd gehouden. Dit was alleen voor mensen die uitgenodigd waren door de leerlingen en school. Met name familie dus.

Na een praatje van oa de directrice werden de eindrapporten uitgedeeld aan de leerlingen van groep 8.

Nadat de leerlingen hun rapporten hadden ontvangen gaven zij op hun beurt kleine kadootjes aan de leerkrachten van de school.

Erwin was erg trots op zijn rapport en terecht, een jaar les in een andere taal en dan goede cijfers halen, nou prima jongen!

Na al deze verplichte zaken was het tijd geworden voor eten en drinken. Er was gezorgd voor koffie/thee/frisdrank en allerlei soorten gebak en snackhapjes. Er was meer dan genoeg voor iedereen.

Zo rond de klok van 21.30 uur gingen de meeste mensen naar huis en zo ook wij.

de kerstboom

Het is een traditie geworden dat onze kinderen voor de kerstboom zorgen. Dus op zondag 7 december gingen Erwin en Suzanne samen met de trekker op pad om de kerstboom te halen. Normaal gesproken zou Amy ook meegaan maar die lag nog heerlijk te slapen.
Na ruim anderhalf uur kwamen ze terug met een kerstboom zo groot dat deze niet rechtop in de kamer kon staan. Dat was dus in ieder geval geen kleintje!
Er moest een stukje van af gehaald worden. Nadat dat gebeurd was kon de boom versierd worden. Dat gebeurde niet gelijk want Erwin jr en Suzanne gingen met Jacco en Simone zwemmen.
Later in de middag ben ik wel met Amy begonnen om wat dingen klaar te zetten.
Het versieren hebben de kinderen later op de dag gedaan.
Oké het is niet een kerstboom zoals we in Nederland hadden maar het gaat om het idee en het is net zo gezellig.

Storm

Op maandag 1 december, laat in de middag, begon het met waaien en we zaten allemaal op de regen te wachten. Maar er kwam niet veel van.
Rond de klok van 20.00 uur ging het spoken, de wind was enorm en je zag niets meer door de ramen, zoveel wind en regen.
Het duurde maar een paar minuten.
In ons huis lagen inmiddels wel wat plasjes water maar dat zijn we gewend. De wind was nu van een totaal andere richting gekomen waardoor de wind de regen onder dakpannen had geslagen en er zelfs in de hal water lag.
Simone belde ons op dat er iets was met de kalkoenenschuur dus Erwin en ik gingen kijken.
Terwijl we naar de schuren liepen zagen we dat er veel meer schade was dan bij de kalkoenschuren. Het dak van een schuurtje was er compleet af en op het pad naar Simone en Jacco lagen allemaal bomen op de weg. Hierdoor was een electriciteitskabel gebroken en deze lag op hun pad.
Wij liepen naar de kalkoenenschuren en op het eerste gezicht konden we het niet goed zien. Wel dat het dak van schuur 2 kapot was maar hoe groot de ravage was konden we toen nog niet bepalen doordat het al donker was.
De volgende ochtend zijn we gaan kijken en het was voornamelijk schuur twee.
Het was voor de eerste keer dat we blij waren dat de kalkoenkuikens niet op de afgesproken dag waren gebracht. Deze zouden namelijk die maandag zijn gekomen maar door een of ander was het een paar dagen vooruit geschoven.
De man van de verzekering kwam langs,we mochten beginnen met opruimen en later in de week zou er iemand van het hoofdkantoor komen.
De metselaar, die inmiddels bij ons was begonnen met de melkstal, kende wel een timmerman en deze zou woensdag gelijk kunnen beginnen op de boel weer te herstellen.
Dat is ook allemaal goed gegaan en de kalkoenkuikens konden later in de week gewoon komen. De achterdeur van de schuur is gemaakt toen de kuikens er al in zaten maar dat was geen probleem.
Nu rest alleen nog het verfwerk van de nieuwe deur.