VERVOLG: DE WEDSTRIJD MET ORANJE KOEIEN!

Ja, het is gebeurd enkele keoien hebben een Nederlands kleurtje gekregen. Het was de bedoeling dt alle melkkoeien een leuk kleurtje kregen maar dat was niet haalbaar helaas. Maar men kan zien dat wij voor Nederland zijn.

Ik was deze week in het dorp geweest om opzoek te gaan naar verf. Vanmiddag was ik hier weer even en het heeft wel een indruk achter gelate nwant ze vragen allemaal of ik inmiddels al verf gevonden heb en de koeien geverfd heb. TUURLIJK!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Hier komen vast enkele foto's.

DE WEDSTRIJD

DE WEDSTRIJD!!!!!!!!!!!!!!!!!

Op vrijdag 2 juli zal de wedstrijd plaats vinden. De vervroegde finale zoals in enkele kranten wordt geschreven. Voor ons is dat in ieder geval wel het geval. We wonen nu in Brazilië, in een Nederlandse kolonie. Ja dat is wat natuurlijk.
In het dorp zie je zowel Nederlandse als Braziliaanse vlaggen. Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat het meer Braziliaanse bandeiras (vlaggen) zijn.
Wij hadden geen vlag maar de kinderen vonden dat dit wel nodig was nu met de wereldkampioenschappen.
Dus heb ik in een winkel stof gekocht en daarvan de Nederlandse vlag gemaakt. Amy heeft deze buiten opgehangen op een opvallende plek zodat ook iedereen die lang rijdt de vlag goed kan zien. En deze wordt gezien. We zijn er al enkele malen op aangesproken, leuk hé. Nog leuker wordt het nu vrijdag de wedstrijd gaat komen waar veel mensen misschien op zaten te wachten (niet de Brazilianen heb ik hier zo begrepen).
Erwin had enige dagen het idee geopperd om de koeien oranje te kleuren. En zo ook kwamen mijn ouders met dit idee. Dus ben ik opzoek gegaan naar verf wat wel weer verwijderd kan worden. En dat was geen makkelijke opdracht. Er is wel verf te krijgen maar geen oranje en dan moet je dus gaan mengen, geel met rood en ja die hebben ze weer niet op vooraad. tenminste niet een grote pot. Tja wat dan........
Gelukkig geef ik Nederlandse les op een school en daar hebben we een vooraad goede verf (uit Nederland natuurlijk). Geen oranje maar wel rood en geel en samen wordt dat de mooie kleur Laranja, oranje.
Vanavond heb ik alvast enkele koeien een kleurtje gegeven of er NL opgeschreven. Ze geven de komende week geen regen op en dat moeten we even zo houden. Morgen ga ik hier natuurlijk foto's van maken zodat ook jullie onze mooie koeien kunnen bewonderen.
En waar gaan onze koeien lopen morgen overdag? Natuurlijk in het stuk land langs de weg, zodat ze goed te bekijken zijn door iedereen.
Leuk hé.

Morgen ga ik foto's maken en zo snel mogelijk op het weblog zetten, het is allemaal in de maak.

Eindelijk, rode kalveren.

Vorig jaar zijn wij begonnen met het zelf kiezen van stieren voor ons vee. Zoals altijd wou ik natuurlijk wat anders dan anders.

Als je allemaal zwart bont hebt dan moet er wat variatie in aangebracht worden dacht ik. We leven in een culturele samenleving, dus waarom niet bij koeien. Een groot voordeel bij dieren is dat ze elkaar niet uit kunnen schelden betreft huidskleur, geloof, ras en al die dingen meer. Wijze dieren.

Maar terug naar het insemineren. Ik wou wat rood gaan fokken. Dus paar stieren uitgekozen, zelf gaan insemineren wat goed gaat mag ik eerlijkheidshalve nu zeggen en dan is het wachten op dat eerste rode kalfje. Natuurlijk het liefste een kuisje (vaarskalf). Nou we moesten lang wachten hoor. Ik had dan wel met rood geinsemineerd maar dat wil nog niet zeggen dat je een rood kalf krijgt want al ons vee is zwart/wit. Maar eindelijk werd op 14 maart het eerste rode kalfje geboren, een Kian-dochter nog wel. Tijdens de uitdrijving van het kalf zag ik al dat het niet zwart was, maar was het rood, was het niet licht zwart naar het heel donker bruin toe? Iets verder nog.........en ja ik wist het zeker een rooie!! En een kuisje!!!!!!!!!Jippie. Van blijdschap vergat ik het hele kalf wat hulp te bieden. Ik riep alleen maar "een rooie Erwin een rooie en nog wel een Kian". Erwin was ook wel blij maar zei dat ik eerst maar het kalf in leven moest houden en dan verder vieren. Oké dat was praktisch gezien wel verstandig.

Nu weet ik dat een heleboel mensen die nu dit bericht lezen afvragen of ik wel helemaal goed bij mijn verstand ben. Wie is nu zo blij dat ze een rood kalfje krijgt? Nou ik! Prachtig was ze echt waar. Zo heet ze ook, Beauty. Helaas werd ze laat in de avond geboren en kon ze niet de hele dag bij haar moeder blijven, ons afkalfruimte is namelijk niet geheel dicht en dus kan het kalf aan de wandel gaan en dat moeten we niet hebben.

BEAUTY

De zondag daarop zagen we dat er opnieuw een koe moest kalveren. Ze liep lekker buiten en toen ze bijna zover was zijn we gaan kijken. Het kalfje was er al half uit en wat denk je? Ook een rode! Het was geen Kian dochter maar van een rode nationale stier maar ze was ook heel mooi. Net een hertje: Bonita.

BONITA

En weer weekje later moest koe 45 kalveren en zij kreeg met gemak ons derde rode kalf en opnieuw een kuisje. Erwin heeft haar de naam Beverly gegeven. Ook opnieuw prachtig.

Maar natuurlijk zijn al onze kalveren prachtig, ik bedoel zijn er wel lelijke? tuurlijk niet. Bij mij niet. Ik vind altijd wel iets wat ze het mooiste of het liefste kalf maakt. Er is nog een Kian dochter geboren, ze is niet rood maar ze drinkt fantastisch en heeft een prachtig glimmende vacht, wat wil je nog meer, hahaha. Maar ik zal jullie wat foto's laten zien van onze aanwinsten. Elke dag is er gewoon bezoekuur dus iedereen kan ze komen bekijken.

Naast Beauty zien jullie Bolle, zij is een dochter van Olympic. Net als Kian een Nederlandse stier.

Dit schatje is geboren op 12 april 2010. En heeft daaromde naam Berdien Klazien gekregen. Mijn moeder is namelijk op 12 april jarig maar haar naam begint niet met een B dus hebbe nwe haar twee namen gegeven. Schatje hé.

De kalveren van 3 maanden lopen nu buiten, heerlijk genieten van de zon.

Groetjes van een trotse Yvette en Erwin

PS. Dit bericht zet ik pas vandaag 6 mei op het weblog en er zijn deze week weer kalveren geboren en Louise, mijn schoonzusje, heeft voor één een naam bedacht: Baloe. Foto heb ik nog niet Louise maar komt nog. Ze staat op papier al ingeschreven Baloe.

meer foto's van het bezoek van mijn ouders

Amy bij de waterval














Uiteten, alweer, bij Menegatti.













Uiteten in de Club, héééérlijk.












's avonds lekker kopje koofie op de veranda.

Voor wie is welk kadootje

Kerstavond

Samen op de foto; Yvette, Amy en Nanning

Durf het bijna niet te schrijven, weer uiteten bij de pizzaria

Erwin jr op de trekker, wat een stuk zeg, stoer.

Dit waren de foto's betreft het bezoek van mijn ouders. Het is alweer even geleden dat ze hier waren maar blijft leuk. Ze hebben het ook erg leuk gevonden want ze hebben alweer plannen om hier naartoe te komen. In april 2011 zou mijn moeder hier graag haar verjaardag willen vieren, dus wie weet. Ze zijn altijd welkom en we gaan alvast bedenken welke karweitjes we hebben.

meer foto's van mijn ouders bezoek.

Zoals ik al eerder had geschreven zijn mijn ouders vier weken bij ons op bezoek geweest in Carambeí. Er zijn veel foto's gemaakt maar door het vele plak en knip werk om de foto's tussen het verhaal te krijgen heb ik er een apart bericht van gemaakt. Hieronder kunnen jullie de eerste rij met foto's zien die er gemaakt zijn.

Hier zijn we bij familie de Wulf in Ponta Grossa. Ze hebben heerlijke wijenen en likeuren op basis van bramen.

Mijn ouders gingen met de kinderen naar Curitia.

Pech met de bus

De voerfabriek

Ik had het koud en papa en mama liepen in hun t-shirt!

Een kerk in Ponta Grossa

Even uitrusten hoor!

Hout bekijken en bestellen.

De winkel waar ik veel bouwspullen koop

DE BONBON WINKEL! HEEL BELANGRIJK EN SUPER LEKKER.

Suzanne loopt op het nieuwe plein van Carambeí.













Uiteten in de Club, Erwin jr wil niet gekust worden door zijn mama, stom hé!

Papa aan het werk in de berging voor het maken van de nieuwe wasbak.

Opnieuw aan het werk, grasmaaien

Even een onderonsje tussen oma en Amy

Opnieuw uiteten in een nog rustig Pizza restaurant. De lekkerste pizza's van Carambeí







Hier zien jullie Hoelahoep, onze Jersey pink.

Amy met Amy Ytje













Oliebollen bakken!

DE BITTERBALEN, alleen nog even in de frituurpan en dan..........smullen

VUURWERK

Nog even de fles geven aan Amy Ytje

Er komen nog meer foto's ..................................................

CECILIA SAMANTHA ERKEL

Hallo allemaal,

We hebben er gister, donderdag 4 februari om 15.45 uur, een nichtje bijgekregen. Jacco en Simone zijn de trotse ouders geworden van Cecilia. Ze is 49 centimeter en weegt iets meer dan 6 pond. Wij zijn met zijn alleen 's avonds naar het ziekenhuis in Ponta Grossa gegaan om de baby te bekijken en te "ruiken". Ik vind namelijk dat pasgeboren babys de eerste dag zo'n specifieke babygeur hebben die ik niet kan beschrijven. Simone wist dat en zei dus ook dat ik gauw moest komen kijken.

Ze ligt in ieder geval tot zaterdag in het ziekenhuis, mogelijk mag ze dan naar huis. Ze doen namelijk in het ziekenhuis de hielprik bij de baby. Alles is goed gegaan en ze maken het goed. Toen wij er waren was Jacco niet aanwezig, hij was even naar huis om wat spullen te halen. Wij zagen hem 's avonds toen wij naar huis gingen.

Hieronder een paar foto's van de kleine en een troste moeder.