woensdag 29 april 2009

Maandag 20 april hadden de kinderen alle drie vrij, zo ook de 21ste.
Heerlijk vind ik dit want dan hoef ik me 's ochtend niet zo te haasten, lekker rustig. Maar dat had ik natuurlijk weer fout gedacht. Die ochtend had pink 984 gekalfd en dus extra werk aan de winkel. Erwin moest die ochtend samen met Adriano een cursus van Perdigao, de leverancier van de kalkoenen. Ze waren al een uur eerder begonnen met het werk maar nu kwam er een pink tussendoor die gemolken moest worden, een lekke band van de auto en aan de metselaars moest uitgelegd worden dat er een verandering in de plannen was. Dus Erwin kwam typisch Braziliaans te laat.
Dinsdag 21 april.
Suzanne jarig, 12 jaar!!!! Ik had chocoladetaart, appeltaart en aardbeienkwarktaart gemaakt. Allemaal voor onze kleine meid. Ze kreeg een rekenmachine, door haar zelf uitgekozen, en een erg groot schoolbord. Twee van harte liefste wensen. Die middag kwamen de drie vriendinnen die hier ook wonen. Samen lekker taart eten, suco drinken en vooral dansen op de muziek. 's Avonds belde opa en oma uit Nederland en de andere opa en oma kwamen wat drinken.

Woensdag 22 april
Het aantal kalveren dat aan de melk is, is de afgelopen weken gegroeid en heb ik steeds meer heet water nodig om de melkpoeder aan te maken. Twee keer per dag moet ik dus drie a 4 emmers heet water van de keuken naar de schuur sjouwen. Word je sterk van denk je misschien maar als er veel werk is moet je werk vereenvoudigen, vind ik. In eerste instantie dachten we aan een boiler van 50 liter maar mijn schoonouders kwamen met een ander idee: een geiser. Voordeel is dat deze gelijk te koop is in Carambeí. Een boiler moet bestelt worden en dan ook nog in Ponta Grossa. Dit zijn niet onoverkomelijkheden maar we hadden het over vereenvoudigen dus als de prijsverhouding gunstig was zou het een geiser worden.

Wij naar de plaatselijke Gamma hier in Carambeí. Na 20 minuten stonden we buiten met onze nieuwe aanwinst. Erwin ging 'm zelf installeren. Die dag ging het helaas niet door andere werkzaamheden.
Donderdag 23 april.
's Avonds voor het eerst de geiser kunnen gebruiken, wat een uitkomst! Niet alleen ik blij dat ik geen emmers meer hoefde te tillen, ook de kinderen want zij moesten mij regelmatig helpen met het tillen.

Zaterdag 25 april
Vanochtend samen met Amy naar Carambeí. Ik had wat boodschappen om te doen en we wilden voor een jurk gaan kijken. We hadden die avond namelijk een bruiloft van Anneleen en Junior. In de eerste winkel slaagde ik al gauw, een hele moderne jurk met ouderwetse kleuren ( blauw-bruin-cremé). Voor Amy moesten we veel langer zoeken maar we vonden ook voor haar een mooie jurk, prachtig stond (staat) hij haar.
's Middags kwam mijn schoonvader om de melktank van de officine naar het melklokaal te brengen. Het was een klus maar na wat heen en weer rijden/ tillen kwam het op de juiste plek te staan. Weer een stap dichter bij het melken.

De bruiloft was in Ponta Grossa en begon om 19.30 uur in de kerk. Maar wij gingen hier niet naartoe, we gingen rond 21.00 uur gelijk naar de receptie en hier betekent dat naar het eten.
Wij waren de eerste, na 5 minuten kwamen ook de eerste bezoekers vanuit de kerk en zo ook Jacco en Simone. Het bruidspaar kwam pas rond 22.00 uur binnen en het duurde vervolgens nog ruim een half uur voor het eten geserveerd werd. Het zag er goed uit en smaakte ook prima. Na het eten kreeg iedereen een stukje van het bruidsgebak. Het was inmiddels al 23.45 uur en er waren al mensen die naar huis toe gingen. Ook wij gingen rond 24.00 uur naar huis, behalve Suzanne, zij reed met Jacco en Simone mee. Zij bleven nog voor de muziek die na 24.00 uur zou gaan beginnen.


































Zondag 26 april
Erwin had deze zondag kalkoenendienst. Na het kalveren voeren maakte ik de spullen klaar om te gaan insemineren. Die ochtend ging ik mijn eerste pink alleen geinsemineerd. De vorige pink heb ik ook wel alleen gedaan maar toen was Jacco aanwezig mocht het me niet lukken. Nu stond ik er alleen voor, het lukte zo waar. Erwin stond er wel bij hoor, maar keek er naar.

Woendag 29 april
Suzanne moest maar een uurtje naar school om een toets van Portugees te maken. De andere twee hadden gewoon school. Ik had 's middags Portugese les. Karolien, was jarig en had een lekkere taart gebakken.
's Avonds had ik opnieuw 2 pinken om te insemineren. De eerste duurde lang maar het lukte, helaas bij de tweede lukte het me niet en heb ik Simone gevraagd om het over te nemen. Ik had geen gevoel meer in mijn onderarm en dan moet je het ook toe geven dat het niet lukt.......helaas. Maar al met al zijn er nu 3 gedaan en komen nog 4 in de loop van deze week. Ik kan dus blijven oefenen.
Hier onder enkele foto's van de melkstal zoals die nu is:


Even een foto van de koe die ik van familie Middelkoop heb gekregen. Ze staat te pronken in het kantoor.







































Donderdag 30 april
Koninginnedag in Nederland! Hier in de kolonie heb ik er niets over gehoord. In Castrolanda zijn er wel festiviteiten georganiseerd rond Koninginnedag.
Suzanne is vrij en ook ik hoef vandaag niet te werken op school. Ik ben de hele week en dus ook vandaag druk met de administratie bezig, zou blij zijn als het klaar is. En dan moet ik ook nog buiten in de melkstal gaan verven want ze komen volgende week een gordijn plaatsen en dan moet een kant wel geverfd zijn.

Laat in de middag was er opnieuw een pink voor inseminatie maar we gingen ook pink 36 controleren. Zij was de eerste pink die ik dus geinsemineerd heb en nu 34 dagen dragend als het goed is. Rond deze periode kan Simone met de echo kijken of ze inderdaad dragend is. Spannend.....Als het erg lang duurt voor Simone iets zegt weet ik eigenlijk al dat het niet goed nieuws is, ik wou ook niet naar het scherm kijken. Ze vroeg aan mij wat ik dacht als ik naar het scherm keek, ik zag wel iets maar ik wou me niet te blij maken en dat het niet goed zat. Maar ze was dragend!!! Mijn eerste inseminatie en ze is dragend! Ik was erg blij. Ja, mischien denken er nu veel mensen die dit lezen "waar maakt ze zich nu druk of blij over". Voor mij is het weer een een stukje dichter bij een handeling die ik onder de knie wil en moet krijgen wil ik onafhankelijk zijn van andere mensen. En ik weet ook wel dat er ook vast wel enkele pinken cq koeien zullen opbreken (niet dragend worden) maar ja deze eerste heb ik te pakken en is goed voor mijn zelfvertrouwen want toen ik er maanden geleden aan begon met oefenen, heb ik vaak gedacht "dit leer ik nooit". Ik heb pink 36 na de controle een extra schepje brokken gegeven hoor, schat van een koe, hahaha.
Over ruim 20 dagen kijken we weer en dan kan Simone mogelijk het geslacht bepalen.
Die dag kon voor mij niet meer stuk.

Vrijdag 1 mei
Amy jarig en ook mijn twee zussen, Nathalie en Joyce zijn jarig.
Vanochtend was ik begonnen met het bakken van twee chocoladetaarten, daarna chocolade mousse en andere dingen klaar zetten. Een paar vriendinnen kwamen 's middags om haar te helpen met het klaar maken van de kamer ed.

Rond 19.00 uur werden de eerste gasten verwachten maar zoals het een Braziliaan betaamt kwamen de mensen pas rond 19.45 langzaam binnen druppelen. Amy kwam rond 20.30 uur met de auto van de buren aan op haar "Suprise"party. Was geen echte suprise want ze had het zelf voorbereid maar goed ze wou het zo.
Er waren ook een paar jongens die een geluisinstallatie op hun auto hadden en de muziek gingen verzorgen. Zij waren de vorige keer ook bij onze overburen geweest en wij hebben toen ook van de muziek mee kunnen "genieten". Deze keer stond de auto voor ons huis, nog meer genieten, joepie.
Wij gingen naar Jacco en Simone om daar film te kijken en pizza te eten, zaten we een paar uur in een wat rustigere omgeving. Toen we later naar huis gingen was het feestje nog druk aan de gang. We zijn naar bed gegaan, proberen te slapen maar dat ging niet gemakkelijk. De muziek werd zachter rond 12.45 uur. Binnen gingen ze verder met zingen en gistaar spelen. Hoe laat het precies was afgelopen weet ik niet maar rond 5.00 uur waren de meisjes aan het opruimen.















We, Erwin en ik, waren alle twee een beetje huivering voor wat we de volgende ochtend binnen en om het huis zouden aan treffen maar het huis zag er netjes uit en buiten viel de rotzooi ook mee. Flessen ed lagen er wel en sigarettenpeuken maar Amy heeft deze vandaag, zaterdag 2 mei, opgeruimd.
Amy zei dat ze een super feest had gehad maar niet wist of ze het de volgende keer weer zo wou, het gaf wel erg veel troep vond ze!

Verder nieuws voor de aankomende periode:

Mijn zusje Joyce en haar zoon Dylan komen van 25 juli t/m 8 augustus naar ons toe voor vakantie.
Ook mijn ouders hebben een reis geboekt. Zij komen van 6 december t/m 3 januari 2010 naar ons toe.
Dat was het voor nu. Groeten aan iedereen

dinsdag 21 april 2009

Visite, visite, een huis vol visite.

Ik denk dat het nu een jaartje geleden is dat ik een mail van Masch en Edwin kreeg. Mascha is vriendin met mijn zusje Joyce. Mascha en Edwin gingen een wereldreis maken en zouden ook naar Brazilië komen. Hun vraag was of wij het goed vonden of ze ook bij ons de boel kwamen bekijken. Natuurlijk, dat was geen enkel probleem. Begin november 2008 vertrokken zij om hun reis in Mexico te laten beginnen. Het leek toen nog erg ver weg voordat ze naar ons toe zouden komen.

Ergens eind maart 2009 kreeg ik opnieuw een mail van Mascha dat het in de planning was om zo rond 19 april bij ons te zijn, precies wist ze het nog niet maar ik zou wel op de hoogte worden gehouden.

Ze kwamen wat vroeger dan verwacht. Op 10 april, Goede Vrijdag, belde Mascha mij op van het busstation in Carambeí. Daar heb ik hun met de auto opgehaald. Twee hele grote rugtassen, twee kleinere en een gitaar, dat was wat ze bij zich hadden. Ik reed via de binnenweg naar huis zodat het leek dat we afgelegen wonen. Terwijl je ook via de snelweg kunt, daar zitten we enkele minuten van af, maar dat was voor een andere keer.
We hebben eerst wat gedronken, de boederij en omgeving bekeken en later wat boodschappen bij de supermarkt gedaan.
Laat in de middag ging Erwin naar zijn ouders om een kalfje op te halen en Edwin ging met hem mee om daar ook even rond te kijken.
Edwin begon die avond met koken wat hij daarna bijna elke avond ging doen, geweldig en lekker. Die nacht sliepen ze heerlijk in het grote bed van mijn schoonzus en zwager. Zij waren namelijk nog op vakantie en dus konden Edwin en Mascha gebruik maken van hun huis. Na die busreis was het wel fijn om in een bed te slapen.

Zaterdag 11 april.
Edwin en Mascha sliepen lekker uit. Die ochtend waren de koeien uitgebroken en liepen natuurlijk langs het huis waar Mascha en Edwin sliepen. Ik heel zachtjes maar toch dringend tegen de koeien roepen. Dat dat uitgerekend die dag moest gebeuren maar ja, koeien houden daar echt geen rekening mee. Ik zal ze proberen op te voeden, haha.
Ik ging die ochtend even snel naar Carambeí omdat ik medicijnen nodig had en dit voor 12.00 uur moest regelen. Ik heb toen gelijk een afpraak gemaakt voor Mascha om haar nagels te laten doen. Ze had gezegd dat ze dit graag zou willen, gewoon weer even tutten.

Toen ik terug kwam van Carambeí zag ik dat koe 35 twee extra pootjes had, dus ze moest kalveren. Veel zin om te gaan liggen had ze niet maar ze zou toch eens moeten gaan liggen en toen ze dat deed kwam er een mooi kuisje (vrouwtje) uit. Edwin was ook komen kijken en heeft enkele foto's hier van gemaakt. Na de geboorte zei ik tegen Edwin dat hij en Mascha een naam mochten geven aan dit kalf. Het moest alleen wel met een A beginnen. Het werd Angeline, naar de vriendin van Mascha die onderweg naar Brazilië was. We gaven de koe en kalf even rust zodat ze bij konden komen van het harde werk en wij konden gaan eten.






























Die middag ging ik met Mascha naar de nagelstudio. Toen ik de afspraak maakte zou er maar voor een persoon plaats zijn maar toen we er kwamen was er ook iemand anders dus we werden samen even onder handen genomen. Mascha koos voor de kleur roze op haar teennagels, paste goed bij haar slippers. Ik koos voor wijnrood. Op onze vingersnagels kozen we een lichte kleur.

Nadat we klaar waren heb ik nog even een rondje door de kolonie gereden om Mascha een beeld te geven van Carambeí.

Die avond kookte Edwin spagetti, en niet zomaar spagetti nee, met sambal en dat was te proeven. Het was precies goed voor ons, heel lekker net niet te. Mascha en Edwin deden er nog wat meer bij want zijn wel heter gewend.




Zondag 12 april.
Mijn moeder was jarig! Ik had met mijn ouders afgesproken dat ik zo rond de klok van 11.00 uur, onze tijd, met hun zou gaan bellen via skype. Dit werd iets later doordat ik nog druk bezig was met kalfjes de fles te geven. Daarna heb ik een hele tijd met mijn ouders, zussen, neefjes en zwager gekletst. Mijn moeder had heerlijk monchou gemaakt, jammer dat ik niet even een stukje kon proeven.
Natuurlijk was er vandaag een caiprina rond de klok van 12.00 uur. Mascha zat toen met haar haar omhoog, ze was het aan het verven. Na het verven maakte ze sinds een lange tijd weer eens gebruik van een föhn, ja je moet wat voor een wereldreis over hebben. Ze zag er weer heerlijk fris en fruitig uit, haha.
Hoewel ze later die middag zich wel afvroeg waarom ze haar haar geföhnd had; tijdens de wandeling bij de watervallen.





We gingen het eerste stuk met de auto het land in maar het laatste gedeelte moest toch gelopen worden. We liepen van de kleine waterval naar de grote waterval. Heerlijk door het koel water, struikelend maar gezellig. Toen we uiteindelijk bij de grote waterval aankwamen bleek die "grote" waterval kleiner dan de kleine te zijn qua water. Dit komt doordat we al een lange periode van droogte hebben. Maar het kon de pret niet drukken voor de kinderen, zij namen toch een lekkere duik in het water.

Het is nog steeds bijzonder om zo'n prachtig stukje natuur "jungle" in je bezit te hebben.









Tijdens de koffie kwam Simone ook aan. Ze waren die nacht terug gekomen van vakantie. Ze had heerlijk cachewnoten mee genomen. Heerlijk...........
We zouden die avond gaan BBQ-en maar iedereen was eigenlijk te moe en het was ook al weer laat dus werd het vlees heerlijk in de pan klaar gemaakt door Mascha en Edwin.

Maandag 13 april.
Mascha en ik zijn verkouden geworden, gesnotter in het hele huis. Vanmiddag moest ik les geven op school, ik was niet zo goed bij stem. Maar vanmiddag moest ik de toets afnemen en andere dingen afronden wat ervoor zorgde dat het een rustige middag werd.
Later die middag, toen ik thuis kwam zag ik dat Edwin druk met de melkstal was begonnen om te verven. Ik had een muur één keer gedaan maar de hoogte vond ik niet geweldig. Edwin vond het leuk om te doen en bood het aan om het af te maken. Nou dat hoef je geen twee keer te zeggen.



Dinsdag 14 april
Vrachtwagens op het bedrijf om de soja te oogsten. Ze waren er rond de klok van 8.00 uur, klaar om te beginnen. Natuurlijk kent zoiets altijd wat opstart problemen.
Ik had afgesproken met Mascha en Edwin dat we die middag naar Ponta Grossa zouden gaan. Mascha wou kijken voor een nieuwe korte broek en gewoon ook even shoppen.
Die middag reed ik voor het eerst alleen naar de Shopping. Ik was hier al vaker geweest maar dan reed Erwin of Simone of ik reed maar met Simone naast me. Maar ik ben er gekomen! Pas toen ik gepakeerd stond vertelde ik Mascha en Edwin dat dit voor mij de eerste keer was dat ik er heen reed zonder hulp. Volgens mij hadden ze er niets van gemerkt.

In de shopping liepen we overal even rond en natuurlijk gingen we naar Polar om een heerlijk ijsje te halen.
Nadat we de shopping hadden gehad gingen we naar buiten om in de stad de winkels te bekijken.

Natuurlijk liepen we ook even naar Villa Velha om daar heerlijk koffie te drinken en wat te eten. Dat was de eerste keer dat Mascha en Edwin ergens kwamen waar je eten per geicht kocht. Er is daar een heerlijk buffet met hartig en zoet. Je doet datgene op een bordje wat je wilt en laat het wegen.

Na de stad zijn we nog even bij Tozetto langs gegaan om wat boodschappen te doen en daarna snel naar huis. Het was inmiddels al 18.00 uur geweest en ik moest dus weer snel aan de slag, mijn kalveren voeren.




Woensdag 15 april
Op woensdag heb ik normaal gesproken altijd Portugese les maar ik had deze afgezegd. We zouden namelijk bij goed weer naar een waterval gaan om te zwemmen. Maar het weer was niet echt warm en daarbij voelde ik me ook niet goed.
Edwin was weer druk aan het verven en Mascha had de grasmaaier ontdekt. Ze ging het grasmaaien bij de kalkoenschuren. Ze heeft hier ook rijdende weg allemaal foto's van gemaakt!
















Donderdag 16 april
Nieuw werk voor Edwin; trekker rijden! Hij mocht de grond omwoelen waar de soja net was afgehaald. Er waren wat opstartproblemen maar nadat dat gereapareerd was kon Edwin aan de slag. Hij reed die hele dag hoor, net tijd om te eten en te koffie drinken want er was werk aan de winkel.

Ik moest die middag ook werken op school en ik had met Mascha afgesproken dat zij die middag de kids van school zou halen met onze auto. Daarna wat boodschappen bij de supermarkt halen en dan weer snel naar huis omdat ik de auto nodig had.
Zowel de kids, Mascha als mijn auto kwam op tijd weer terug. Toch handig hoor iemand extra in huis die kan autorijden.


Vrijdag 17 april
Louise jarig. Vandaag gingen we tussen de middag bij Agape eten. Daar kun je eten per kilo. Schept op wat je wilt en laat het wegen. Ben je boven de 9 reais dan ben je vrij om nog meer te halen zonder bij te betalen. Maar eten voor 9 reais is een groot bord vol. Voordeel van per kilo eten is dat je zelf kiest wat je wilt, veel of weinig groente, wel of geen vlees en ga maar door. Bij Agape kun je dan ook nog gratis suco drinken en een nagerecht.















Na het eten ben ik samen met Mascha en Suzanne een rondje boodschappen gaan doen in Carambeí. Busstation voor de vertrek tijden naar Ponta Grossa, De Batavo voerfabriek, administratie, aangeven van de pasgeboren kalveren, Pecas voor medicijnen, bloemist en de school van Erwin en Amy. Ik moest daar het bloemtje afgeven aan Marilde die afscheid ging nemen als pedagoge van de school. Erwin mocht gelijk mee ook al was hij nog niet uit. Als laatste gingen we naar het reisburo voor de tickets. We kwamen toen ook langs het koffiehuis van Frederica en ja die kun je niet overslaan. Heerlijke koffie en gebak! Moesten we natuurlijk ook uitproberen met Mascha. Voor Edwin en Erwin namen we ook een stuk gebak mee want die waren thuis hard aan het werk, toch?





























Die avond hadden we afgesproken om te gaan bowlen in Ponta Grossa. Simone en Jacco gingen ook mee en later sprak ik ook af met Karolien, juf Nederlands. Zij moest namelijk in Ponta Grossa zijn om de bus te pakken naar Sao Paulo en vroeg om een lift. Dan maar gelijk mee bowlen. Bus ging namelijk pas om 23.30 uur.
Kon Masch zich weer lekker op tutten en we gaven haar verschillende spijkerbroeken zodat ze ook weer eens sinds maanden in een spijkerbroek weg kon. Stond geweldig Mascha!
We moesten even wachten tot er een baan vrij was maar toen waren er helemaal klaar voor hoor. Mascha kreeg zelfs nog een tip van een "prof". Maar Mascha is zelf ook een prof, zeker na een glas caiprinia.












Zaterdag 18 april
Vanochtend moest ik helaas weer naar Ponta Grossa. Erwin had die avond ervoor zijn pasje van het visum en CPF in een winkel laten liggen. Stom natuurlijk en deze moest opgehaald worden. Dus ik rond 10.30 met Mascha en Amy weer naar Ponta Grossa. De pasjes lagen al klaar voor ons, gelukkig. Ik maakte gelijk gebruik van het feit dat we hier weer waren door naar de kapper te gaan. Het was hard nodig maar in Carambeí kan ik gewoon geen kapper vinden waar ik tevreden over ben. Maar ik was nu erg tevreden over het resultaat.
Die avond hadden we weer een uitje, naar de pizzaria. Op zaterdag avond is het altijd rodizo. Ze komen dan de hele avond langs met pizza's en andere dingen. Je geeft aan of je het wel of niet wilt. Zo kun je van alles proeven, ook die heerlijke zoete pizza's. Suzanne kreeg die avond van Mascha en Edwin ook een kadootje, nieuwe oorbellen. Suzanne is namelijk de 21ste jarig maar dan zijn Mascha en Edwin al weer op reis. Ontzettend leuk dat ze hier aan dachten. Nadat we thuis kwamen hebben we nog heerlijk op de veranda buiten gezeten. Het was lekker weer en gezellig om de laatste avond nog even te kletsen. Dat zal wel weer even wennen zijn als ze weg zijn.













Zondag 19 april
Ook al hadden we deze zondag geen kalkoenendienst, ging ik er toch op tijd uit. Mascha en Edwin gingen namelijk om 9.40 met de bus en ik wou nog wel even met ze koffiedrinken. Ik had al cake gemaakt die ochtend. Nadat ze hadden gegeten, koffie en cake pakte ze de laatste spullen bij elkaar om te vertrekken. Erwin en ik brachten hun bij het busstation. Natuurlijk kwam de bus weer te laat, ik denk ongeveer een half uur. Maar ja dat is Brazil.
We namen afscheid van elkaar en niet dat het moeilijk was maar ik vond het fijn om weer eens gasten in mijn huis te hebben waar je jezelf bij kunt zijn, lekker mee kunt kletsen over alles in het Nederlands, lekker kunnen koken, die mijn computer nagekeken en verbeterd heeft. Mascha en Edwin bedankt voor jullie bezoek! Veel plezier en geluk tijdens jullie verdere wereldreis.

Ook Mascha en Edwin hebben een weblog waar je hun hele reis kunt lezen. Ze hebben al ontzettend veel gezien en meegemaakt en het is erg leuk om hun verslagen te lezen. Je kunt dit nalezen op hun weblog:














Nog twee mooie foto's die Edwin heeft gemaakt zaterdagmiddag in onze tuin.















donderdag 26 februari 2009

Update





Het is weer even geleden dat ik een stukje geschreven heb voor het blog, hoog tijd dus voor een update.

Op 9 februari is het nieuwe schooljaar weer begonnen voor de kinderen. Suzanne gaat nu alleen naar de basisschool, de Evangelica. Erwin is begonnen op dezelfde school waar Amy nu naar de tweede gaat, het voortgezet onderwijs, de SESI.
Allemaal hebben ze het goed naar hun zin. Zeker Erwin is blij dat hij van de Evagelica af is. Dat laatste jaar op die school vond hij vreselijk. Ook wij vinden dat hij op deze school veel beter op zijn plaats is. Hij moet iedere morgen en middag naar school maar klaagt daar niet over terwijl één uurtje op de Evangelica al voor veel opschudding zorgde.
Doordat hij ook elke middag les heeft eet hij tussen de middag in Carambeí met andere jongens en meiden van zijn klas.
Sinds kort doet hij ook aan Mai Tai, de zelfverdedingssport, hier bij de sportschool in Carambeí. Tot nu toe vindt hij het erg leuk. Het is twee keer in de week, 's avonds.


We hebben zoals eerder vermeld een mooi nestje met labrador pups gehad en de laatste is twee weken geleden weggeaan. Zij was iets langer gebleven dan de rest doordat de nieuwe eigenaar in een verbouwing zat. De naam van de pup; Laura. Het was leuk om even een pup een pup in huis te hebben ondanks het verslepen van schoenen en kleding. Ze ging overal met mij mee naartoe, de kalveren voeren en dan kijken of er wat melk te likken viel of de koeien halen in het land; zie je een klein wit puntje boven het gras uitsteken omdat het gras zo hoog is en Laura nog klein. Het was dus de eerste dagen even wennen toen ze weg was maar nu is alles weer gewoon.



Inmiddels zijn er kalveren bij ons op de boerderij geboren. Het allereerste kalfje, stiertje, en die gaan hier weg. Maar op 12 februari werd het eerste kuisje geboren (vrouwtje). Ik had 's ochtends al gezien en gemerkt aan de pink dat er een kalfje aan zat te komen. Na mijn Portugese les heb ik snel Erwin jr van school gehaald en naar huis gereden. Ik ben gelijk gaan kijken en zag al dat ze was begonnen. Erwin en ik hebben eerst even koffie gedronken en na de koffie hebben we een klein beetje moeten helpen. Een prachtig mooi klein kuisje kalf met zeer zorgzame moeder. We hebben haar Yvette genoemd. Erwin vond dat het eerste kalf mijn naam moest krijgen en dat was voor mij prima. Het is ook een eigenwijs ding dus komt wel goed met haar, hahaha.

Amy met het stiertje















Yvette















Anna
Op 19 februari is het tweede kuisje geboren, 's avonds om een uur of 22.00, Anna. De dag erna moest er opnieuw een pink kalveren, dat was een zeer zware bevalling en een stiertje. Op 26 februari heeft er een pink gekalfd die nog maar 6,5 maand dragend was. Te vroeg dus. Ze kreeg een tweeling, kuisjes. Mooie, maar helaas dood. Maar op zondagochtend kwam ik bij de pinken en zag er een prachtig kalfje lopen, een kuisje en heeft de prachtige naam Aafke gekregen. Dit jaar krijgen de kalveren die bij ons worden geboren allemaal een naam met de beginletter A. En zover ik het kan bedenken krijgen ze ook allemaal een Friese naam; beetje mijn herkomst erin laten verwerken.


Aafke











Naast de kalveren die hier geboren zijn is inmiddels ook mijn aangekochte Jersey kalf hier op de boerderij. Ze heeft de naam Hoelahoep meegekregen van haar vorige eigenaar, ja kan er ook niets aandoen, kan ook nummer 199 zeggen hoor. Ze is nu 3 maanden en ontzettend lief. Maar dat zijn al mijn kalveren tot nu toe hoor.

Hoelahoep












De kalkoenen. We hebben na een ziek lot eindelijk weer een goed lot kalkoenen af kunnen leveren. En er zijn inmiddels ook weer een nieuwe kalkoenen gebracht op 20 februari. Of dit lichte of zware kalkoenen moeten worden dat is nog niet bekend. Dat zal wel op het laatste moment worden doorgegeven.
De melk- en koeienstal.















Men is wat minder bezig in de koeienstal doordat er flink gewerkt wordt in de melkstal. Waar men wel mee bezig is, is het maken van de afkalfruimte in de koeienstal. De muurtjes staan al en men is nu met de vloer bezig, tenminste de grond gelijk maken zodat er een betonnenvloer gestort kan worden. Maar in de melkstal wordt sinds gister druk gewerkt aan het opstellen en afstellen van het ijzerframewerk. Vorige week zijn de spullen gebracht en afgelopen dinsdag is men begonnen met het plaatsen van al het ijzerwerk. Als dit staan moet eerst de metselaar weer aan het werk, de vloeren te storten, muurtje plaatsen en tegelen. Als dit klaar is komen ze verder werken aan de installatie van de melkapparaturen. We hopen dat dit een beetje vlot gaat want we zouden eigenlijk deze maand al gaan melken volgens de afspraken maar ja we weten inmiddels dat je de tijd hier een beetje moet oprekken, .......helaas.















Voor het kantoor in de melkstal heb ik inmiddels spullen gekocht, kast, buro en stoelen, ze zijn inmiddels al geleverd. De wc en wastafels zijn inmiddels al door Erwin geplaatst en ziet er mooi uit.





















En natuurlijk was mijn auto weer eens kapot! Vorige week zondag waren we bij mijn schoonouders geweest. Het was namelijk erg warm en de kinderen wilden erg graag zwemmen in het zwembad. Toen we weer terug kwamen zag Erwin dat de auto het wel erg warm had, water kookte. Aflaten koelen en nieuw water bijgedaan. Heeft de auto wel eens vaker.
Ik ga de volgende ochtend de kinderen naar school brengen en ik ben nog maar een paar minuten onderweg zie ik de temp.meter helemaal naar 130 schieten. Erwin gebeld, wat moet ik doen? Snel kinderen opschoool brengen, naar huis rijden en dan kijken we wel zei hij. Oké.
Het was simpel, de auto moest naar de garage. Maar hier doe je erg weinig zonder auto. Erwin heeft een auto bij zijn ouders opgehaald en daarmee hebben we onze auto weggebracht. De auto zou 's middags klaar zijn. En inderdaad de auto was klaar toen we er kwamen en reed prima zei Erwin. Maar de volgende dag toen ik Erwin jr uit school ging halen was het weer mis en omdat ik toch in Carambeí was ben ik gelijk naar de garage gereden. Ze hebben de auto even gemaakt zodat ik naar huis kon want de volgende ochtend moesten we 'm weer in de garage brengen. Er was een slangetje kapot waardoor er geen water bij het motorblok kwam, wel erg belangrijk leek mij.
De auto is weer terug en rijdt weer fantastisch, voor zolang het duurt, auto's hebben hier veel te verduren, niet overal is asfalt zoals in Nederland.

Ik ben inmiddels ook weer begonnen met het geven van Nederlandse les op school. Dat is leuk om erbij te doen en zolang ik er de tijd voor vrij kan maken is het goed. We kunnen dus wel zeggen dat het hier tot op heden goed verloopt en net als in elk ander gezin, in welk land dan ook zijn er weleens dingen die minder prettig verlopen of die je graag anders had gezien maar ja dan moet je openstaan voor oplossingen en/of deze zoeken. Of wat hier vaak het geval is, geduld hebben.

Groeten van ons allemaal!

donderdag 5 februari 2009

De bouw van de melkstal


De koeienstal




Ik head al eerder geschreven men met de koeienstal was begonnen. Deze nog niet klaar om in gebruik te nemen, er moet nog wel een en ander werk hiervoor gedaan worden. Erwin en zijn vader zijn tussen de bedrijven door wel met het voorbereidende grondwerk bezig..



De melkstal





In ons eerste bouwplan kwam de er een aparte melkstal. Om kosten te besparen werd er daarna gekozen voor een melkput in de koeienstal maar had niet onze voorkeur. Na opnieuw nadenken en praten zijn we toch voor ons eerste plan gegaan. Koten zijn belangrijk maar soms levert het meer op om je eigen visie en idee te volgen. Dus he twerd het eerst bouwplan; een aparte melkstal naast de koeienstal. Begin december 2008 is hier mee begonnen door de aannemer.
Het gebouw staat inmiddels al, men is op dit moment bezig met het leggen van de dakplaten. Staat mooi met die lichtplaten er tussen, dat wordt hier niet (veel) gebruikt.




achter aanzicht van het
gebouw en begin van
de melkput











Het gedeelte waar de melktank, kantoor en wc in komt is klaar om betegeld en geverfd te worden. Ook moeten hier de deuren natuurlijk nog in.



De ingang naar wc (rechts) en kantoor (links)
Nu nog zonder dak.





Hetzelfde aangezicht maar dan met dak
Vandaag is de Laval geweest, volgende week worden de apparatuur/spullen/materialen geleverd.
Met de bouw zijn ze deze maand nog bezig en ook het installeren van de apparatuur neemt zijn tijd. We denken dat er ergens in maart gemolken zou kunnen worden. Maar we zijn altijd voorzichtig hoor, want je weet maar nooit.













Bericht voor Erwin zijn ex-collega's uit de bouw: kijk hier bouwen ze zo een steiger, gewoon wat planken. En papa, nee hier is de ARBO niet blij mee denk ik.



We hebben hier al vee rond lopen maar ik heb zondag een mooi jersey kalfje uitgezocht bij een goede kennis. Zij hebben alleen maar Jersey's en ik vind deze zo mooi en wil er ook een paar. Het is niet zo makkelijk om ze te kopen, meeste boeren Hollandse koeien hebben. Maar het begin is er. Ze heet Hoelahoep! Die kennis geeft de kalveren allemaal een naam en deze is in 2008 geboren en in dat jaar begonnen de namen allemaal met een H. Het is net een klein hertje. Ik maak er gauw een foto van.