Het is eindelijk zover, de zon is heerlijk aan het schijnen en de tempraturen gaan omhoog. Zaterdag was het nog koud en vochtig maar vanaf zondag ging de zon schijnen en ik heb er van genoten. Koffiedrinken in de zon, en 's middags bij Jacco en Simone een caprinia op, heerlijk. Hoe warm het ook was we bleven in de zon zitten. Ik ben dus ook lekker verkleurd. Enige minpunt was dat met warmer weer de insecten ook komen en we werden op een gegeven moment lek gestoken. Maar kon de pret niet drukken.
Erwin jr en Suzanne hadden drie dagen vrij en Amy alleen de woensdag, vandaag dus. Erwin jr was afgelopen vrijdag met opa meegegaan en bleef daar een paar dagen logeren.
In het weekend zou men komen om de schuur op te zetten maar je weet het natuurlijk al, er kwam niemand. Ook maandag niet.
Dinsdag werd er gebeld, ze komen 30 oktober de stal zetten, jaja...... We zullen het wel zien.
Wel kwam dinsdagmiddag de tegelzetter. Hij was ook vier dagen niet geweest maar zijn moeder moest voor chemo naar het ziekenhuis. Dat is natuurlijk heel erg en begrijpelijk maar bel me dan even en dan weten we dat. Enfin hij is dinsdagmiddag weer begonnen.
Van Laval kwamen ze ook even langs om de gegevens voor een offerte op te nemen ivm de melkstal. We hebben al twee andere gehad, Westfalia en de andere ben ik even de naam van kwijt. Isonox geloof ik.
Amy heeft overigens ook nog een feest gehad, het Hollywood feest. Dit was op 5 oktober. Je moest verkleed komen als een bekende Hollywood ster of in de glitter en glamour. Amy was het laatste, een prinses. We hadden van goudkleurig stof een jurk gemaakt. Ik had dit nog nooit gedaan en zag er wel tegenop maar het resultaat was mooi, Amy er heel gelukkig mee. We konden geen kroon vinden totdat we naar een kapster gingen. Zij had een zilverkleurige en zou deze voor Amy goud spuiten. Amy deed gelijk bij haar de make-up en haar haar. Ze zag er erg mooi uit.
Verder heb ik op dit moment weinig te melden. Ja, voor degene die het nog niet weten, ik kom met Amy en Suzanne naar Nederland. Mijn ouders zijn namelijk 15 november 40 jaar getrouwd en ze vonden het fijn als we zouden komen. en aangezien we toch van plan waren om dit jaar te gaan hebben we het gecombineerd. We vertrekken hier op 4 november 16.40 uur en zijn dan de volgende ochtend om 11.30 uur in Amsterdam.
We vertrekken dus op de verjaardag van Erwin jr maar met zijn goed vinden. We gaan de zondag ervoor met zijn allen bowlen. 's Ochtends zijn we nog thuis dus vieren we het in twee halve dagen, maakt ook een hele dag.
Ik ga nu koffiezetten want Erwin zal wel zo binnen komen en dan hoor ik hoe het er met de kalkoenen voor staat. Het loopt er niet goed. De kalkoenen hebben namelijk een bacterie en wil niet overgaan. Deze bacterie heeft zo kunnen toeslaan doordat ze verkouden zijn geworden in het begin. De bacterie hadden ze overigens gekregen bij de broedboerderij. Bij drie andere opfokboerderijen hebben ze dezelfde problemen.
Dus een lekker kop koffie en stuk chocolade cake, mmmmmmmm.
Tot de volgende keer.
Ons gezin is op 2 december 2007 opnieuw naar Brazilië gegaan voor emigratie. In april 2006 waren we hier ook maar door visum problemen moesten wij in oktober van dat jaar weer terug naar Nederland. We wonen in Carambeï ligt in de staat Parana, een agrarisch bedrijf met twee kalkoenenschuren en jongvee. Daarnaast drie Labradors en katten dat varieert in aantal. Met dit weblog proberen wij familie en vrienden een beetje inzicht te geven in ons leven hier. Veel leesplezier en groeten van ons.
woensdag 15 oktober 2008
woensdag 24 september 2008
Nieuwtjes
Het laatste stuk wat ik op het blog schreef is al van meer dan een maand terug. Ik doe mijn best om het bij te houden maar het schiet er gewoon vaak bij in. Daarbij komt dat het hier de laatste weken niet echt warm is en dus ook in het kantoor gewoon te koud om achter de computer te gaan zitten. Ik mis nu echt de centrale verwarming van Nederland, hup thermostaat omhoog en je huis wordt warm. Ik moet de open haard aan doen en voor het dan aangenaam is, is het alweer weer middag en dan valt het wel weer mee. Dus vaak denk ik 's ochtends, laat maar. In de keuken is het wel lekker hoor; vloerverwarming.
KALKOENEN/AANVERWANTE ZAKEN
Wat is er de afgelopen maand allemaal gebeurd hier? De kalkoenen zijn weggegaan en dat gebeurd normaal in één, hooguit twee dagen. Deze keer heeft het meer dan een week geduurd. Elke keer een paar duizend en dat is niet prettig voor ons maar zeker niet voor de kalkoenen. Geeft veel stress, eten weinig en vallen dus af ipv te groeien. Erwin heeft aangegeven dat de volgende zending allemaal op een dag weggaan en anders blijven ze zitten. En de technico, zo wordt de man genoemd die het bedrijf vertegenwoordigd waar wij de kalkoenen voor opfokken was het ermee eens (nu tenminste, kan veranderen hé want het is een Braziliaan).
Maar goed na ruim een week druk bezig te zijn geweest om de schuren klaar te maken, zijn er 6 september nieuwe kuikens gebracht, 11.000.
En die kleintjes hebben het ZO KOUD!!! Ze kruipen zo op elkaar dat ze elkaar aan het verstikken zijn. En ze zijn op het moment verkouden. De nachten zijn erg koud voor ze (7-8 graden) en het waait ook nog behoorlijk. Dus niet alleen wij maar ook zeker voor de kalkoenen moet het gauw beter weer worden, een paar graden is al voldoende.
Tijdens het schoonmaken van de kalkoenschuren, was men hier ook druk bezig met gras maaien en inkuilen. Er waren af en toe wel wat problemen met een V-snaar die kapot ging (paar keer) maar het is toch allemaal gelukt. Op dit moment is Erwin aan het helpen bij zijn vader om gras te kuilen.
Helaas kan ik nog steeds niet melden dat er is begonnen met de koeienstal. We hebben inmiddels wel al betonnen muurtje bestelt voor de kalverhokken. Kalveren hebben we op dit moment nog niet, maar als er begonnen wordt met de koeienstal en melkstal dan gaat daar alle tijd in zitten. Nu kan er aan die hokjes gewerkt worden tussen de bedrijven door. Daarnaast wil ik graag een paar Jersey kalfjes kopen. Is niet makkelijk want er zijn hier maar weinig boeren met Jerseys. Maar ik heb al iemand gevonden die me in ieder geval één wil verkopen.
WERKEN
Enkele weken geleden ben ik gevraagd of ik zou willen komen werken op de school van Erwin en Suzanne, betreft de Nederlandse lessen.
Sinds eind juli is er een nieuwe juf, Karolien, maar ze komt tijd tekort voor twee groepen. Ik ben op een middag een kijkje gaan nemen. Het was leuk en het aantal uren is beperkt waardoor het voor mij op dit moment wel te combineren is met mijn werkzaamheden op het bedrijf.
Op maandagmiddag zijn het 6-7 jarige en op dins- en woensdagmiddag zijn het 4-5 jarige. De laaste groep spreekt nog weinig Nederlands dus dat is weleens moeilijk doordat ik niet vloeiend Portugees spreek. Maar tot nu toe komen we er samen goed uit.
KI
Vorige week heb ik ook weer KI-les gehad. Na weken bellen hebben we eindelijk via het slachthuis materiaal kunnen krijgen om te oefenen.
Simone legde eerst uit wat je allemaal ziet en dan is het oefenen en oefenen. Ook Erwin deed hier aan mee want ook hij moet het straks kunnen. Na een uur uitleg en oefenen vond ik het tijd voor koffie. Morgen zouden er drie andere mensen komen, die het ook willen leren dus alles netjes in de koelkast. Niet mijn koelkast die ik gebruik voor ons eten, dus wees niet bang.
Afgelopen maandagavond zijn Erwin en ik met Simone meegeweest naar het bedrijf van Erwin zijn vader. Er waren 5 koeien die geinsemineerd moesten worden en Simone vond dit een goede gelegenheid om te oefenen. Toen we er kwamen stond er nog geen koe vast en dan is het lastig zoeken in een koppel van 400 melkkoeien. Maar goed nadat we er twee hadden zijn we daar mee begonnen. Dit was weer een hele andere ervaring, om een gegeven moment deed Simone ook haar hand in de koe terwijl ik er al in zat met mijn hand. Oké, het is mogelijk maar ik had toch wel een beetje medelijden met de koe hoor. Op deze wijze kon Simone voelen of ik op de juiste plek zat en kon me andere dingen laten voelen. We hebben alleen gevoeld doordat die twee koeien niet geinsemineerd konden worden, ze hadden namelijk een maand of iets langer geleden gekalfd. Ze moesten nog even wachten.
HUIS
We willen binnenkort de hal en gang laten betegelen. Dat moet nog steeds gebeuren maar werd steeds op de lange baan geschoven. Maar doordat er een stuk is waar geen tegels zijn maar beton erger ik me er steeds meer aan. Juist hier kun je het moeilijk schoonmaken. En ik wil gewoon de dingen afmaken in het huis. Dus nu hebben we tegels uitgezocht en die ga ik vanmiddag bestellen. Ook heb ik iemand gevraagd om langs te komen en een prijsopgave te maken voor het betegelen. Deze man heeft ook mijn huis geschilderd, heeft dit netjes gedaan. Het is er zo van opgeknapt.
Dat was weer heel veel nieuws. O, we hebben deze week ook een pergola gemaakt. Het ziet er zo mooi uit. Ik kan helaas geen foto maken want die hebben we verloren. Maar ik zal kijken of ik even met het fototoestel van Simone een foto kan maken.
Dat was het weer voor nu. groeten allemaal.
KALKOENEN/AANVERWANTE ZAKEN
Wat is er de afgelopen maand allemaal gebeurd hier? De kalkoenen zijn weggegaan en dat gebeurd normaal in één, hooguit twee dagen. Deze keer heeft het meer dan een week geduurd. Elke keer een paar duizend en dat is niet prettig voor ons maar zeker niet voor de kalkoenen. Geeft veel stress, eten weinig en vallen dus af ipv te groeien. Erwin heeft aangegeven dat de volgende zending allemaal op een dag weggaan en anders blijven ze zitten. En de technico, zo wordt de man genoemd die het bedrijf vertegenwoordigd waar wij de kalkoenen voor opfokken was het ermee eens (nu tenminste, kan veranderen hé want het is een Braziliaan).
Maar goed na ruim een week druk bezig te zijn geweest om de schuren klaar te maken, zijn er 6 september nieuwe kuikens gebracht, 11.000.
En die kleintjes hebben het ZO KOUD!!! Ze kruipen zo op elkaar dat ze elkaar aan het verstikken zijn. En ze zijn op het moment verkouden. De nachten zijn erg koud voor ze (7-8 graden) en het waait ook nog behoorlijk. Dus niet alleen wij maar ook zeker voor de kalkoenen moet het gauw beter weer worden, een paar graden is al voldoende.
Tijdens het schoonmaken van de kalkoenschuren, was men hier ook druk bezig met gras maaien en inkuilen. Er waren af en toe wel wat problemen met een V-snaar die kapot ging (paar keer) maar het is toch allemaal gelukt. Op dit moment is Erwin aan het helpen bij zijn vader om gras te kuilen.
Helaas kan ik nog steeds niet melden dat er is begonnen met de koeienstal. We hebben inmiddels wel al betonnen muurtje bestelt voor de kalverhokken. Kalveren hebben we op dit moment nog niet, maar als er begonnen wordt met de koeienstal en melkstal dan gaat daar alle tijd in zitten. Nu kan er aan die hokjes gewerkt worden tussen de bedrijven door. Daarnaast wil ik graag een paar Jersey kalfjes kopen. Is niet makkelijk want er zijn hier maar weinig boeren met Jerseys. Maar ik heb al iemand gevonden die me in ieder geval één wil verkopen.
WERKEN
Enkele weken geleden ben ik gevraagd of ik zou willen komen werken op de school van Erwin en Suzanne, betreft de Nederlandse lessen.
Sinds eind juli is er een nieuwe juf, Karolien, maar ze komt tijd tekort voor twee groepen. Ik ben op een middag een kijkje gaan nemen. Het was leuk en het aantal uren is beperkt waardoor het voor mij op dit moment wel te combineren is met mijn werkzaamheden op het bedrijf.
Op maandagmiddag zijn het 6-7 jarige en op dins- en woensdagmiddag zijn het 4-5 jarige. De laaste groep spreekt nog weinig Nederlands dus dat is weleens moeilijk doordat ik niet vloeiend Portugees spreek. Maar tot nu toe komen we er samen goed uit.
KI
Vorige week heb ik ook weer KI-les gehad. Na weken bellen hebben we eindelijk via het slachthuis materiaal kunnen krijgen om te oefenen.
Simone legde eerst uit wat je allemaal ziet en dan is het oefenen en oefenen. Ook Erwin deed hier aan mee want ook hij moet het straks kunnen. Na een uur uitleg en oefenen vond ik het tijd voor koffie. Morgen zouden er drie andere mensen komen, die het ook willen leren dus alles netjes in de koelkast. Niet mijn koelkast die ik gebruik voor ons eten, dus wees niet bang.
Afgelopen maandagavond zijn Erwin en ik met Simone meegeweest naar het bedrijf van Erwin zijn vader. Er waren 5 koeien die geinsemineerd moesten worden en Simone vond dit een goede gelegenheid om te oefenen. Toen we er kwamen stond er nog geen koe vast en dan is het lastig zoeken in een koppel van 400 melkkoeien. Maar goed nadat we er twee hadden zijn we daar mee begonnen. Dit was weer een hele andere ervaring, om een gegeven moment deed Simone ook haar hand in de koe terwijl ik er al in zat met mijn hand. Oké, het is mogelijk maar ik had toch wel een beetje medelijden met de koe hoor. Op deze wijze kon Simone voelen of ik op de juiste plek zat en kon me andere dingen laten voelen. We hebben alleen gevoeld doordat die twee koeien niet geinsemineerd konden worden, ze hadden namelijk een maand of iets langer geleden gekalfd. Ze moesten nog even wachten.
HUIS
We willen binnenkort de hal en gang laten betegelen. Dat moet nog steeds gebeuren maar werd steeds op de lange baan geschoven. Maar doordat er een stuk is waar geen tegels zijn maar beton erger ik me er steeds meer aan. Juist hier kun je het moeilijk schoonmaken. En ik wil gewoon de dingen afmaken in het huis. Dus nu hebben we tegels uitgezocht en die ga ik vanmiddag bestellen. Ook heb ik iemand gevraagd om langs te komen en een prijsopgave te maken voor het betegelen. Deze man heeft ook mijn huis geschilderd, heeft dit netjes gedaan. Het is er zo van opgeknapt.
Dat was weer heel veel nieuws. O, we hebben deze week ook een pergola gemaakt. Het ziet er zo mooi uit. Ik kan helaas geen foto maken want die hebben we verloren. Maar ik zal kijken of ik even met het fototoestel van Simone een foto kan maken.
Dat was het weer voor nu. groeten allemaal.
vrijdag 5 september 2008
Dorizzon
In het laatste bericht hebben jullie kunnen lezen dat ik naar Therma Jurema ben geweest voor twee dagen. Een heerlijke ontspanning.
Op zaterdagochtend waren we allemaal op vroeg wakker ondanks dat we konden uitslapen. Erwin jr wou eruit omdat hij nieuwsgierig was hoe het ontbijt er uit zag en wilde allerlei andere dingen gaan doen. De meiden waren iets minder vlot. Helaas was het gaan regenen die ochtend, het was niet koud maar de meeste bezigheden zijn toch buiten. Eerst maar eten en dan zien we wel weer hoe en wat.
Omdat het regende zijn we na de koffie gaan zwemmen in het overdekte zwembad, iedereen. Het water was heerlijk warm. Het weer was inmiddels aan het opknappen, gelukkig.
De jasmijn
De zondag erna hebben we Erwin zijn verjaardag gevierd met de aanwezige familie hier en kennissen. Het weer was vanaf 31 juli al aan het veranderen, kouder en regen. De zondag dat wij Erwin zijn verjaardag vierden was het redelijk 's middags, de zon scheen zelfs even goed, ook op maandag nog maar daarna...............allemaal regen. Elke dag opnieuw. Het is gaan regenen en gaan regenen en leek niet op te houden. Vreselijk gewoon. Inmiddels hadden we gehoord dat als het weer redelijk zou zijn, we met mijn schoonouders, Jacco en Simone een weekend weg zouden gaan. Dit zou in het weekend van 15 augustus moeten gebeuren. Dat was namelijk het enige weekend waarin er geen urgente werkzaamheden waren. Maar bij regen zouden we niet gaan.
Twee dagen ervoor werd het weer zo af en toe beter maar op donderdag 14 augustus liepen wij nog met onze schoenen/laarzen te soppen op de Agroleite. Dit is een beurs in Castrolanda waar allerlei bedrijven staan die iets te maken hebben met de landbouw/veeteelt.
Overal folders opgehaald over melkapparatuur en ander zaken. Het was wel leuk maar door het weer kijk je overal even rond en ga je gauw verder. Ik heb hier heerlijke jam gekocht en ook chips, gemaakt van een groente. Ik weet niet hoe je het schrijft maar je spreekt het uit als majoca. Was lekker hoor.
We kregen 's avonds geen telefoontje dus het weekend naar Dorizzon ging door.
Erwin en Suzanne moesten 's ochtend tot 10.00 uur naar school omdat ze beide een toets hadden en de planning was dat we tussen 10 en 11 uur zouden vertrekken. Maar we weten dat dat een rekbaar begrip is; de tijd.
Rond 11.30 uur kwamen mijn schoonouders ons ophalen, Suzanne en Erwin reden met Simone en Jacco mee in de auto en we konden vertrekken naar Dorizon.
De zon scheen al lekker en werd alleen maar beter, gelukkig. We waren er ongeveer rond 14.30 uur en konden gelijk onze spullen naar de kamer brengen. Wij hadden een kamer voor 5 personen. Het zag er allemaal netjes uit.
Natuurlijk gingen we eerst de omgeving bekijken. Erwin was er al eens eerder geweest met zijn ouders, Jacco en Simone ook. Het heeft één zwembad buiten en de ander is overdekt (lekker warm jo) en buiten is ook nog een klein kinderbadje. Naast de zwembaden was er een sauna, sportruimte, biljart, kinderclub, modderbad, waterfietsen, kano, paardrijen, fietsen, kinderclub, tv ruimte, en nog meer. Je kon ook in de omgeving wandelen natuurlijk.
Wij zijn eerst gaan zwemmen en daarna was het koffietijd, daar was iedereen wel aan toe. En wat was dat weer lekker zeg. Allemaal verse broodjes erbij, kaasbroodjes en een soort oliebol met gioba (fruit en ik weet niet of ik het goed schrijf) erin, twee of drie soorten cake, fruit, koekjes, suco's (limonade), koffie, melk, chocomelk. Heerlijk.
Op zaterdagochtend waren we allemaal op vroeg wakker ondanks dat we konden uitslapen. Erwin jr wou eruit omdat hij nieuwsgierig was hoe het ontbijt er uit zag en wilde allerlei andere dingen gaan doen. De meiden waren iets minder vlot. Helaas was het gaan regenen die ochtend, het was niet koud maar de meeste bezigheden zijn toch buiten. Eerst maar eten en dan zien we wel weer hoe en wat.Nou ja over het onbijt valt alleen te zeggen dat het ook weer lekker was, we hebben lekker op ons gemak koffie gedronken.
Omdat het regende zijn we na de koffie gaan zwemmen in het overdekte zwembad, iedereen. Het water was heerlijk warm. Het weer was inmiddels aan het opknappen, gelukkig.
We zijn 's middags met een bus naar het dorpje geweest en hebben daar een kerk bezichtigd. Dit dorpje was opgebouwd door met name emigraten uit de Oekraïne en dat kon je goed terug vinden in de kerk.
Daarna zijn we naar een man geweest die eigengemaakte jam en ander fruit verkocht. Maar wat ik in die tuin zag trok veel meer mijn aandacht; een jasmijn. Ik vind die altijd zo heerlijk ruiken. Het was een klimjasmijn en in Nederland kocht ik altijd 2 planten voor in huis, in het voorjaar. Het hele huis rook dan zo lekker! Soms was de geur zo sterk dat ik de planten even buiten ging zetten omdat het te overweldigend was. Die wil ik ook in mijn tuin zei ik. Natuurlijk hebben we ook wel de jam geproefd en drie potje gekocht; aarbeiden - bramen en druiven. Er was ook kiwi maar die smaakte naar van alles behalve kiwi! Getver, en ik lus graag kiwi.
De jasmijn
Toen we terug kwamen was er eerst koffietafel natuuurlijk. Daarna ben ik met Simone en de kinderen ons gaan verkleden en zijn we naar het water gegaan om te gaan waterfietsen. Gister waren we er ook geweest maar de man vertelde toen dat we wel in de omgeving moetsen blijven doordat de waterfiets kon omvallen door het hoge water. Heel eerlijk gezegd begrepen we niet waarom een waterfiets zou omvallen als het water hoger is, maar het zal wel. Er was maar 1 waterfiets. Ik ging samen met Simone en de kinderen konden een kano gebruiken. Iedereen heel voorzichtig in het begin want niemand had nu echt zin in een nat pak. De kinderen vonden het schitterd om te doen.
Erwin jr

Erwin jr
Amy en Suzanne
Simone probeert uit te stappen.
De volgende dag, zondag, scheen de zon volop en na het eten zijn we ook met zijn allen naar buiten gegaan en bij het buiten zwembad gaan zitten cq liggen. Heerlijk in de zon liggen, boekje erbij en een caprinia. Jammer is het dan, dat je die middag weer weg moet na het koffiedrinken maar ja aan alles komt een eind hé.
Voor we weggingen heb ik nog een paar stekjes meegenomen van de geranium. Simone vond het maar weinig dus pakte nog een paar.
We waren zo rond 19.00 uur thuis en de honden waren blij ons weer te zien, en ik hun.
Inmiddels heb ik ook een jasmijn gekocht voor in de tuin. Ik ben naar de bloemiste Verschoor gegaan en heb haar gevraagd of zij die voor me kon bestellen. Ik had mijn plantenboek meegenomen waar naast de Nederlandse naam ook de Latijnse in staat. Op die manier kon zij het weer in haar boek opzoeken. Ik heb gelijk naar een kamperfoeli gevraagd want die ruiken ook zo heerlijk.
De jasmijn die heb ik inmiddels, de kamperfoeli is er nog niet, mogelijk over twee weken. Gelijk met de Paradijsvogel- plant, die hier gewoon in je tuin groeien en bloeien.
dinsdag 5 augustus 2008
Therma Juremas

Enige weken geleden kregen we een nieuwsbrief van Batavo (Coöperatie) Alle vrouwelijke leden werden uitgenodigd voor een reisje naar Therma Jurema. Dit is een park met allemaal warm waterbaden en andere recreatie/ontspanningsmogelijkheden. Na de vertaling van Simone hebben we ons bij de eerste gelegenheid opgegeven. Ze zou het ook aan haar vriendin vragen zodat we dan met zijn drieen op een kamer konden.
Het was er ontzettend mooi. We gingen op zoek waar we een afspraak konden maken voor een massage. Na enig overleg wat we gingen doen besloten we om voor een massage met hete stenen te gaan. Ik had dit al eens eerder gedaan in Nederland (hot stone - massage). Het was echt heerlijk.
Na de massage zijn we gaan eten met zijn drieen en wat was er veel!!! Ongelovelijk zoveel en zo lekker allemaal. We hebben die middag echt teveel gegeten.


's Avonds na het eten was er een show met daarna een film. Maar als je geen zin in de film had kon je ook naar de dansavond. Daar zijn wij naartoe gegaan en het was heel gezellig.




We vertrokken op 31 juli, Erwin zijn verjaardag. Het was de eerste keer dat ik niet op zijn verjaardag zou zijn, nou ja tot 4.30 uur was ik er wel natuurlijk. Want dat was de tijd dat we vertrokken om op tijd in Carambeï te zijn bij de bussen. De planning was dat we om 05.00 uur zouden vertrekken, werd 5.15 dus nog redelijk op schema voor Braziliaanse begrippen.
Voor onderweg kregen we een ontbijtpakket in een nieuwe Batavo tas.
We kwamen zo rond de klok van 10.15 uur aan bij het park. Het was inmiddels zacht gaan regenen, helaas. Maar goed, nadat we onze sleutel van de kamer hadden en de tassen daar hadden neergezet gingen we gelijk naar buiten om de omgeving te verkennen en om natuurlijk alvast wat foto's te maken.
Het was er ontzettend mooi. We gingen op zoek waar we een afspraak konden maken voor een massage. Na enig overleg wat we gingen doen besloten we om voor een massage met hete stenen te gaan. Ik had dit al eens eerder gedaan in Nederland (hot stone - massage). Het was echt heerlijk.
Na de massage zijn we gaan eten met zijn drieen en wat was er veel!!! Ongelovelijk zoveel en zo lekker allemaal. We hebben die middag echt teveel gegeten. 
's Middags rond 16.00 uur was er een koffietafel maar daar hebben wij echt alleen koffie genomen en al het andere, broodjes en cake, hebben we overgeslagen. Annemaria had 's middags haar massage. Ze wou eerst niet maar Simone en ik hebben haar dat kado gegeven. Gewoon even heerlijk kunnen ontspannen.

's Avonds na het eten was er een show met daarna een film. Maar als je geen zin in de film had kon je ook naar de dansavond. Daar zijn wij naartoe gegaan en het was heel gezellig. De volgende ochtend begon natuurlijk met ontbijt, ook dit was leker. De croissantjes waren heerlijk en de koffiebroodjes mmmmmmm. Bijna zo lekker als in Frankrijk, bijna hé niet helemaal.

Nadat we voldoende op hadden gingen we weer onze badkleding aantrekken en naar de zwembadden. Er waren nog een paar waar we niet in geweest waren en Simone en ik besloten om ons toch maar in te gaan smeren met modder. Er stond in de brochure dat er een modderbad was, helaas was dit geen bad maar een bak waar modder in gedaan werd en dan kon je jezelf insmeren. Wij hadden wat anders voor ogen, elkaar insmeren en met de modder gooien. Alleen dat mocht NIET! Simone probeerde één keer modder naar mij te gooien en de meneer kwam er gelijk aan, dat was niet de bedoeling. Het insmeren dat kon wel als je het maar rustig deed. Nou Simone heeft me ingesmeerd en ik heb een paar mooie handen op haar rug gezet. Of het nu echt werkzaam is dat weten we niet, het was gewoon even leuk om te doen. We zagen er net zo uit als toen mijn honden in de bejade (moeras/modder) aan het spelen waren. En het stonk net zo hard! Maar het was gewoon leuk om te doen.


uur vertrekken waardoor we daarvoor onze koffers moesten inpakken. We waren op tijd klaar en tijdens de koffietafel hebben we een vragenlijst moeten invullen over hoe we het verblijf hier hebben gevonden. Het was heerlijk.
Helaas vertrokken we ruim een uur later dan de bedoeling was door administratieproblemen. Maar goed 's avonds om 23.00 uur waren we weer in Carambeï.


maandag 28 juli 2008
zomervakantie in NL, wintervakantie Brazilië
Woensdag 9 juli kregen Erwin en Suzanne wintervakantie. Amy had er inmiddels al een week vakantie opzitten. Dat betekende voor de kinderen langer slapen. Het is prettig voor mij doordat ik dan minder gebonden ben aan de tijden van school met het brengen en ophalen.

Donderdag 10 juli moest ik om 10.00 uur bij de Detran zijn voor mijn medisch examen. Stelde niets voor; formulier invullen en daarna de ogentest. Na 10 minuten stond ik weer buiten.
Zondag 13 juli zijn Erwin en ik samen met Jacco en Simone naar een andere kolonie geweest; Arapoti. We gingen daar bij verschillende boerderijen langs om melkstallen en (box)matrassen te bekijken. Het is ongeveer 1,5 uur rijden van ons huis naar Arapoti. Bij de eerste boerderij zagen we een mooi voorbeeld van klaverenstal. Ook hadden ze hier matrassen voor de koeien waar Simone en Jacco intresse in hadden. Het was overigens heerlijk warm hier. Het is altijd een paar graden warmer in Arapoti en het regent er weinig (heerlijk!!!!!!)
Vervolgens gingen we naar de buurman en we mochten rond kijken. Hij sprak met Simone en Jacco in het portugees en op een gegegeven moment vroeg ik wat aan Erwin voor verduidelijking en wat denk je? Gaat die man ineens Nederlands spreken! Vaak merk je wel of iemand ook Nederlands spreekt maar dit keer wisten we het niet, ook Jacco niet.
Na dit bedrijf gingen we naar een bedrijf waar zij-aan-zij wordt gemolken zoals wij het ook voor ogen hebben. Bij dit bedrijf hebben ze ook een rapid-exit. Het is een mooi systeem maar erg kostbaar. Ze waren hier momenteel nog niet aan het melken maar het zoontje vertelde dat bij zijn opa al wel werd gemolken, om het systeem in werking te zien. We gingen er naartoe en we hebben het gezien maar rapid was het niet toen wij stonden te kijken. Helaas was de eigenaar er niet zodat we vragen konden stellen.
Iedereen had trek in koffie dus we besloten om naar Simone haar oom en tante te gaan die wat verder op woonde. Wij waren hier 16 jaar geleden ook geweest en we hadden het toen erg leuk gehad bij hun. Naast deze boerderij heeft oom Gerrit verderop ook nog een stukje land met allemaal beesten die gewoon rondlopen net als een kinderboerderij; geiten, schapen, kippen enz. Ik vond het toen schitterend. We waren dus erg benieuwd hoe het nu met hun was. We kwamen op het goede moment; ze hadden net sinds drie dagen een nieuwe melkstal in gebruik genomen. We kregen een hele rondleiding en het was nog net zo leuk als 16 jaar geleden. We konden jammer genoeg niet erg lang blijven doordat we op tijd terug moesten zijn.
Voor we richting huis vertrokken aten we nog wat in het dorp, lekker broodje met koffie.
Afgelopen vrijdag was er overigens ook begonnen met het gelijkmaken van de grond waar de koienstal moet komen te staan.
Op dinsdag 15 juli werd er weer gewerkt aan de grond maar helaas na een uurtje was de machine kapot. Het duurde tot en met vrijdagmiddag 14.00 uur voor de machine gemaakt was.

Zaterdag 19 juli. 's Ochtend ging ik met Simone controle doen bij de pinken voor drachtigheid. Deze keer namen we alle pinken doordat ik in het land een vlies had gevonden en vermoedde dat een pink het kalf was "verloren". Als een koe of pink hier buiten kalft zul je niet gauw het kalf meer vinden door de roofvogels. Tijdens de controle vonden we de betreffende pink en gaf ook al wat melk. Dit was dus ons eerste pink die werd gemolken op Tainha, nummer 13.
's Avonds gingen we met zijn allen bowlen, wij - Jacco, Simone en haar zus Monica. We zouden op tijd gaan zodat we niet zo lang hoefde te wachten maar helaas we waren niet de enige die dat dachten. Het was ontzettend druk in Ponta Grossa en in de Shopping waar de bowlingbaan is. We kwamen er aan en was men bij nummer 4, wij hadden nummer 19! Ja, wat moet je dan doen? We zijn maar gaan shoppen, bedden kijken en motors en ijsje eten. Erwin en ik waren al een lange tijd van plan een nieuw bed te kopen maar het kwam er steeds niet van. Nu waren we samen en gingen we kijken en liggen op de verschillende bedden. Uiteindelijk hebben we ook een bed gekocht. Dinsdag kon het bed al gebracht worden. Intussen keken Suzanne en Erwin of we al aan de beurt waren voor het bowlen. Toen we klaar waren konden we ook bijna gaan bowlen.
Het bowlen was weer gezellig.
dinsdag 8 juli 2008
Rijbewijs
We wonen nu ruim een half jaar in Brazilië en ons internationaal rijbewijs is verlopen. Om er voor te zorgen dat wij geen boete krijgen, of wat anders, moeten we naast ons Nederlands rijbewijs een Brazilaans rijbewijs aanvragen. Hiervoor moet je je rijbwijs laten vertalen en een aanvraag doen bij de Detran. Bij de Detran begin je ook als je een rijbewijs wilt gaan halen of, als je een auto wilt overschijven , en nog veel meer zaken.
Met de vertaling van ons rijbewijs gingen wij drie weken geleden naar de Detran. Natuurlijk hadden we meer papieren nodig maar dat vertellen ze hier in etappes (wen er maar aan). Maar ze voerde wel vast de gegevens in. Maar......... op mijn visum stond nog geen RNE nummer. Dit nummer krijg je als je buitenlander bent en had ik nodig om de aanvraag in te dienen. Erwin had dit al wel op zijn visum. Dus eerst alleen de aanvraag voor Erwin. Na de invoering van de gegevens kon Erwin gelijk foto's gaan maken en vingerafdrukken. Daarna de betaling bij de bank, met het betalingsbewijs konden we een afspraak maken voor de examens. Het examen is in twee delen, een psychologische test en een medische test.
Erwin moest op donderdag 26 juni zijn examens doen. Eerst het psychologische gedeelte en daarna het medische. Het medische gedeelte was een ogentest, kleuren opnoemen en knijpen in een voorwerp die de kracht meet in je handen.
Het psychologische gedeelte bestaat uit een drie-tal onderdelen. Eerste is, in een bepaalde tijd verticale streepjes zetten en op het moment dat de test- afneemster "stop" roept moet je een horizontale streep zetten.
Vervolgens moet je de voorbeeld figuren terug zoeken in een overzicht. Hierin staan de voorbeeldfiguren maar ook anderen. Vervolgens een stukje schrijven, 10 regels ongeveer (in het portugees wel te verstaan hé) en daarna komen er plaatjes waar een gedeelte van ontbreekt. Er worden dan verschillende opties gegeven waarin jij de juiste moet kiezen. Erwin zei dat er wel een paar instinkers bij zaten. Behalve het verhaaltje schrijven komen de andere onderdelen in grote mate overeen met de psychologische testen die we ook in Nederland gebruiken, maar niet niet bij het behalen van ons rijbewijs. Het lijkt mij ook belangrijker om naar iemand zijn rijvaardigheid te kijken.
Als je hier je rijbewijs wilt halen moet je ook al deze testen doen en daarnaaast nog het theorie en praktijk gedeelte. Het praktijk gedeelte is voor Nederlandse begrippen een lachertje. Je mag niet harder rijden dan 40 km per uur en je mag niet op de snelweg. Dus iedereen die zijn rijbewijs hier in Carambeï haalt heeft nog nooit de snelweg gezien maar je moet wel via de snelweg rijden om naar de eerst volgende stad te komen, en moet je ook wel wat harder gaan rijden dan 40 km. En dan vragen ze zich nog af waarom er zoveel ongelukken gebeuren!!!!!!!!!!!????????????
Enfin, Erwin moest 's middags op gesprek komen bij de psychologe. Dat moeten alle buitenlanders. Ze vragen dan of je alles begrepen hebt en leggen de testen ook uit. Erwin had hoog gescoord en medisch was ook alles in orde dus hij zal over een week zijn rijbewijs krijgen. Reken maar twee of drie weken.
Ik heb inmiddels ook mijn medische test gedaan en dat stelde drie keer niets voor. Alleen de ogentest en verder niets. Het psychologische gedeelte heb ik nog niet kunnen doen doordat de persoon die dit afneemt er niet is. De reden hiervan is mij onduidelijk, kan met de wintervakantie te maken hebben. Ik word hier over gebeld als er weer een examen is.
We zijn nu wel twee weken verder en Erwin heeft zijn rijbewijs nog niet. Wel heeft hoogwaarschijnlijk zijn eerste boete. We reden naar Carambeï om te gaan eten en even snel over de snelweg i.p.v. binnendoor. Ja, toen stond daar een busje met een agent en we reden te snel, 90 waar we 80 mogen. Dat betekent hier een geldboete en punten op je rijbewijs. Je mag geloof ik 20 punten hebben, dit zal iets van 7 zijn. Al een goed begin voor Erwin en zijn Braziliaanse rijbewijs.
Met de vertaling van ons rijbewijs gingen wij drie weken geleden naar de Detran. Natuurlijk hadden we meer papieren nodig maar dat vertellen ze hier in etappes (wen er maar aan). Maar ze voerde wel vast de gegevens in. Maar......... op mijn visum stond nog geen RNE nummer. Dit nummer krijg je als je buitenlander bent en had ik nodig om de aanvraag in te dienen. Erwin had dit al wel op zijn visum. Dus eerst alleen de aanvraag voor Erwin. Na de invoering van de gegevens kon Erwin gelijk foto's gaan maken en vingerafdrukken. Daarna de betaling bij de bank, met het betalingsbewijs konden we een afspraak maken voor de examens. Het examen is in twee delen, een psychologische test en een medische test.
Erwin moest op donderdag 26 juni zijn examens doen. Eerst het psychologische gedeelte en daarna het medische. Het medische gedeelte was een ogentest, kleuren opnoemen en knijpen in een voorwerp die de kracht meet in je handen.
Het psychologische gedeelte bestaat uit een drie-tal onderdelen. Eerste is, in een bepaalde tijd verticale streepjes zetten en op het moment dat de test- afneemster "stop" roept moet je een horizontale streep zetten.
Vervolgens moet je de voorbeeld figuren terug zoeken in een overzicht. Hierin staan de voorbeeldfiguren maar ook anderen. Vervolgens een stukje schrijven, 10 regels ongeveer (in het portugees wel te verstaan hé) en daarna komen er plaatjes waar een gedeelte van ontbreekt. Er worden dan verschillende opties gegeven waarin jij de juiste moet kiezen. Erwin zei dat er wel een paar instinkers bij zaten. Behalve het verhaaltje schrijven komen de andere onderdelen in grote mate overeen met de psychologische testen die we ook in Nederland gebruiken, maar niet niet bij het behalen van ons rijbewijs. Het lijkt mij ook belangrijker om naar iemand zijn rijvaardigheid te kijken.
Als je hier je rijbewijs wilt halen moet je ook al deze testen doen en daarnaaast nog het theorie en praktijk gedeelte. Het praktijk gedeelte is voor Nederlandse begrippen een lachertje. Je mag niet harder rijden dan 40 km per uur en je mag niet op de snelweg. Dus iedereen die zijn rijbewijs hier in Carambeï haalt heeft nog nooit de snelweg gezien maar je moet wel via de snelweg rijden om naar de eerst volgende stad te komen, en moet je ook wel wat harder gaan rijden dan 40 km. En dan vragen ze zich nog af waarom er zoveel ongelukken gebeuren!!!!!!!!!!!????????????
Enfin, Erwin moest 's middags op gesprek komen bij de psychologe. Dat moeten alle buitenlanders. Ze vragen dan of je alles begrepen hebt en leggen de testen ook uit. Erwin had hoog gescoord en medisch was ook alles in orde dus hij zal over een week zijn rijbewijs krijgen. Reken maar twee of drie weken.
Ik heb inmiddels ook mijn medische test gedaan en dat stelde drie keer niets voor. Alleen de ogentest en verder niets. Het psychologische gedeelte heb ik nog niet kunnen doen doordat de persoon die dit afneemt er niet is. De reden hiervan is mij onduidelijk, kan met de wintervakantie te maken hebben. Ik word hier over gebeld als er weer een examen is.
We zijn nu wel twee weken verder en Erwin heeft zijn rijbewijs nog niet. Wel heeft hoogwaarschijnlijk zijn eerste boete. We reden naar Carambeï om te gaan eten en even snel over de snelweg i.p.v. binnendoor. Ja, toen stond daar een busje met een agent en we reden te snel, 90 waar we 80 mogen. Dat betekent hier een geldboete en punten op je rijbewijs. Je mag geloof ik 20 punten hebben, dit zal iets van 7 zijn. Al een goed begin voor Erwin en zijn Braziliaanse rijbewijs.
maandag 30 juni 2008
Golfen, school ed.
Vorige week zondag, 22 juni, was het prachtig weer. Laten we zeggen van 10.00 's ochtends tot 15.30 uur kon je heerlijk buiten genieten van de zon. Erwin pakte de gelegenheid om eens een balletje te slaan. We zijn ooit eens één keer met de Welkoop gaan golfen en dat is Erwin goed bevallen. Maar in Nederland is het er nooit van gekomen om het nog eens te gaan doen. We hebben voor we vertrokken naar Brazilië een golfclub gekocht met de andere benodigheden zodat hij hier een balletje kon slaan. De ruimte hebben we ervoor, alleen is het gras hier niet zo kort en raken er weleens wat balletjes kwijt en de honden hebben nog geen zin om elke keer achter die balletjes aan te rennen. Suzanne en Amy gingen deze keer even met papa mee. Suzanne om ook eens te slaan maar Amy ging eigenlijk meer mee voor de fotoreportage. Dus een paar foto's.



En wie is weer aan het werk.......
Op vrijdag 27 juni werden er Oscars uitgereikt bij Amy op school. Ze hadden de afgelopen weken in groepjes een film moeten maken. Het groepje van Amy had ook hier bij ons gefilmd bij de waterval en in het land. De leiding van school had al deze film bekeken en was de jury voor oa de beste film, actrice/ acteur, verhaal, bijrol ed.
Op die vrijdag werden ze uitgereikt aan de betreffende leerlingen. De prijzen waren ook echte beeldjes, een poppetje in SESI outfit met de titel beste actrice of film ed. Ontzettend leuk.
We zijn vergeten hier een foto van te maken. Het groepje van Amy viel 4 keer in de prijzen dus ze hadden het goed gedaan. Er was één groepje dat 5 prijzen had, net iets beter. Het was een leuke avond en het meeste werd er gelachen om de bloopers die ze samen hadden gevoegd in een filmpje.
Wij gingen rond 21.15 uur weer naar huis maar Amy had met haar mede-leerlingen en leerkrachten nog een feestje in de Cantina ter afsluiting van het bimester.
Abonneren op:
Posts (Atom)





















